Travel2CityEen schrift vol reizen
Startpagina / Rivièra en Monaco / Mea Zen's notitieboekje
Côte d’Azur · Mea Zen

Een bonjour is genoeg

Antibes, Vence, Hyères en Saint Tropez. Mea Zen ontdekt hoe ver een gewone begroeting haar kan brengen.

Mea Zen naast een hoge gebogen stenen raam in Antibes met uitzicht op blauwe zee en kleine zeilboten
Mea Zen

Voor deze reis had ik één betrouwbaar woord voorbereid: bonjour. Het zou gesprekken, deuren en misschien een paar glimlachen openen. Wat ik daarna zou zeggen, liet ik aan de omstandigheden over. Het was een taalpakket indrukwekkend licht op bagage.

Een verzonnen verhaal geïnspireerd op originele Travel2City foto's. De vier scènes brengen aparte haltes samen, in plaats van een ééndaagse route. Het karakter, de gesprekken en de verlichting zijn een artistieke interpretatie.

Mea Zen naast een hoge gebogen stenen raam in Antibes met uitzicht op blauwe zee en kleine zeilboten
Geïllustreerde reis · Mea Zen
Open de archieffoto →
01 / 04

Een stille repetitie

Antibes · De zee door een raam

In Antibes had de zee een eigen kader. Een hoog gebogen raam verdeelde het in een stuk blauwe lucht en zelfs blauwer water. Ik rustte mijn palm op de stenen dorpel en probeerde rustig: "Bonjour." De zee was niet beledigend. Kleine zeilen gingen over hun zaken, en het zonlicht stak mijn wang over. Het was een ideaal eerste gesprek: niemand corrigeerde me, en het antwoord vereiste geen woordenboek. Ik heb de groeten wat gedurfder herhaald. Toen glimlachte ik naar mezelf. Soms, als je reist, moet je beginnen met hallo te zeggen tegen een raam.

"De zee accepteerde mijn uitspraak."
Mea draait met een verraste glimlach naar de huizen van Vence boven rode daken, schoorstenen en palmen
Geïllustreerde reis · Mea Zen
Open de archieffoto →
02 / 04

The Town Antwoordd

Vence · Boven daken en palmen

In Vence stapelden de huizen zich boven elkaar, alsof ze allemaal in beeld wilden zijn. Palmen stonden tussen de daken, en omhoog kijkend, vergat ik volledig te controleren of iemand me kon horen. "Bonjour," zei ik, gewoon voor het plezier ervan. Van ergens uit het zicht kwam een antwoord: "Bonjour, madame!" Ik draaide mijn hoofd maar vond niemand. De groeten bleven tussen de huizen. Ik wist niet van wie het was, maar voor een moment was het van mij. Plotseling voelde ik me niet meer als een bezoeker die apart stond van de hele stad.

"Soms zegt een stad hallo terug."
Mea glimlacht met vermaak boven een kleine koffie voor de gele gevels, groene luiken en balkons van Hyères
Geïllustreerde reis · Mea Zen
Open de archieffoto →
03 / 04

Het gesprek picked up snelheid

Hyères · Een koffie, alstublieft.

In een café in Hyères heb ik mijn bonjour zo vol vertrouwen uitgesproken dat er een hele snelle straf volgde. Pas toen ontdekte ik de zwakte in mijn systeem. Ik wist hoe ik een gesprek moest openen, maar ik had nog niet de instructies gekregen om er een te blijven. Ik lachte, wees naar de koffie en probeerde beleefd te vragen om een langzamer tempo. De glimlach zei dat alles goed was. Al snel stond er een klein kopje voor me. Mijn Frans was niet veel gegroeid. Mijn moed had echter net een eigen stoel opgetild.

"Ik heb de koffie geregeld, we hebben het gesprek samen gevoerd."
Mea op een stenen kade zwaaiend naar een kleine witte vissersboot met een rode streep in de buurt van Saint-Tropez, met blauwe zee en verre heuvels achter
Geïllustreerde reis · Mea Zen
Open de archieffoto →
04 / 04

Het woordenboek bleef in de tas

Saint-Tropez · Een begroeting op het water

Vlakbij Saint-Tropez is een kleine vissersboot het blauwe water overgestoken. Een dunne rode streep liep langs de witte romp, en een bleek wake volgde achter. Iemand aan dek heeft een hand omhoog gedaan. Misschien begroetten ze iemand achter me. Ik keek terug om te kijken, maar er was niemand. Dus heb ik de mijne opgevoed. De tweede begroeting was onmiskenbaar, en ik lachte. Ik hoefde geen woord te zeggen. De boot ging verder; de glimlach bleef. Mijn zorgvuldig voorbereide bonjour had me helemaal naar een gesprek gebracht dat het toch niet nodig had.

"Deze begroeting had geen vertaling nodig."
Van notitieboek naar boek

De kaart zonder laatste bladzijde

De wereld van Travel2City gaat verder tussen de kaften van een boek. Ontdek The Map with No Last Page en andere geïllustreerde reizen.

Ontdek het boek →

Eén bonjour is genoeg.

Een glimlach kan de rest zeggen.

Mea Zen · Colombine MichelangeLove