Colombine bracht een paraplu mee, hoewel de anderen het niet nodig vonden. Mea keek uit naar het meer, terwijl Lu Cia de uitzichten beter controleerde dan de lucht. Spoedig zal die bescheiden marine accessoire de hoofdrol nemen. Het weer in deze ingebeelde aflevering verdient een korte verandering van programma, en de vrienden een reden om dichter bij elkaar te staan.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. De plekken zijn op verschillende reizen bezocht en vormen geen dagroute. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Naast de zeilboten zwaaide de paraplu aan Colombine's zijde. Mea wees er met vermaak naar: in een foto zou het lijken alsof het vanaf het begin aan hen getwijfeld had. Colombine antwoordde dat het was gekomen om te helpen, niet om te worden gefotografeerd. Lu Cia keek op. Greyer wolken bewogen langzaam tussen de masten, nog steeds lijken te zijn alleen interessant landschap. Ze gingen verder langs de kade terwijl de paraplu zijn verdediging voor later reserveerde.
"Het is hier niet voor decoratie, het heeft een baan."
De eerste druppels arriveerden voordat Mea haar straf afmaakte. Colombine opende de paraplu en gaf hem door in het midden. Plotseling stonden alle drie dichter bij elkaar dan gepland. Lu Cia wees erop dat haar bloem geen bad wilde. Mea paste het handvat aan; Colombine kwam dichterbij. Er was samenwerking nodig onder het marinedak, maar er was ook ruimte voor gelach. Het meer bleef mooi achter de zachte regen, en niemand noemde de paraplu onnodig meer.
Onder een luifel in de rijstrook, Lu Cia sloot de paraplu en liet zijn tip weg van de anderen. Een paar laatste druppels vielen op de bestrating. Mea maakte haar sjaal glad, terwijl Colombine er te blij uitzag om onopvallend te zijn. Niemand gaf haar de schuld. Ze had gelijk en had het bewijs door de stad gedragen door een gebogen handvat. Tussen de kleurrijke huizen was het licht weer aan het oplichten. De douche had nooit een lang bezoek gepland.
Licht keerde terug langs het gezichtspunt pad. De bergen zagen er helderder uit, het meer kalmer en de vrienden verspreidden zich in een comfortabel wandelpad. De paraplu bleef gesloten in Lu Cia's hand. Ze beschreef het nu als een betrouwbaar lid van de partij. Mea stelde voor om het een eigen portret te geven. Colombine zei dat het tevreden zou zijn als ze het die avond zouden drogen: een bescheiden verzoek na een respectabele voorstelling. Alle drie zijn we het eens.
"We waren met z'n vieren vandaag, één had een hendel."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
De douche ging voorbij. Goed gezelschap bleef onder elke hemel.
Daarna droeg Lu Cia de paraplu met onverwacht respect. Mea gaf toe dat sommige dingen alleen onnodig lijken totdat de dag het juiste moment voor hen vindt.