Colombine produceerde een potlood met de zwaartekracht van iemand die een artistieke visie nastreefde. Mea bood haar meest voorname profiel aan. Lu Cia heeft rustig haar eigen notitieboek klaargemaakt. Met drie vrouwen en één idee van een perfect portret, vermoedde ze dat de procedure zelf opnames verdiende.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. De plekken zijn op verschillende reizen bezocht en vormen geen dagroute. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Voor de gevels van Brugge, Mea rechtop en hief haar kin een beetje. Colombine vernauwde één oog, potlood klaar, en vroeg haar niet te bewegen. Dat deel leek mogelijk. Het probleem was Lu Cia, die op het punt stond iets te zeggen dat totaal ongeschikt was voor een vooraanstaand portret. Mea bleef plechtig voor ongeveer drie ademhalingen. De vierde behoorde tot een glimlach die de beoogde waardigheid aanzienlijk bemoeilijkte.
Naast het water in Gent werd Colombine's tekening brutaler. Mea gluurde over het notitieboekje en ontdekte dat haar haar een ongewone hoeveelheid papier in beslag nam. "Dat is volume," legde de kunstenaar rustig uit. Lu Cia knikte, hoewel de hoeken van haar mond haar verraden. Mea probeerde een krul glad te strijken en gaf het toen op. Als haar kapsel in België een eigen architectuur had verworven, kon het net zo goed genieten.
"Het haar ziet er goed uit, het heeft alleen grotere ambities."
Op een bankje tussen de Antwerpse standbeelden draaide Lu Cia haar notitieboekje om. Een simpel glimlachend gezicht vulde de pagina. Colombine leunde dichterbij, en Mea stopte zich zorgen te maken over proporties. Ze kende die glimlach: het verscheen wanneer ze probeerde serieus te blijven op precies het verkeerde moment. De stenen figuren om hen heen slaagden erin niet te knipperen. Onze drie reizigers probeerden niet langer zo'n discipline.
In Leuven legden ze de tekeningen op tafel en verplaatsten de bekers opzij om een toevallige aquareluitgave te voorkomen. Mea voegde haar eigen snelle poging toe. Ze waren het niet eens over de exacte gelijkenis, maar elke foto herinnerde zich onmiddellijk een moment samen. Colombine stelde een tentoonstelling voor. Lu Cia wilde eerst haar drankje opdrinken. Mea tilde het eerste laken zorgvuldig bij een hoek en besloot dat de galerie van vandaag in haar tas zou passen.
"Ik neem de tentoonstelling met me mee. Toelating is één glimlach."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
Ze zagen er op elke tekening een beetje anders uit. Het gelach werd gedeeld.
Mea hield alle drie tekeningen bij. De ene vereiste een uitleg van het kapsel, de andere van de neus. De derde maakte haar altijd aan het lachen voordat ze alles kon uitleggen.