Travel2CityEen schrift vol reizen
Hoge Tatra's · Slowakije · Mea Zen

De kleur die niet in mijn koffer paste

Vier pogingen om de bergen naar huis te brengen. Mea zoekt een kleur die in haar notitieboekje past.

Mea pauzeert met haar gesloten notitieboekje boven een vallei gevuld met bleke wolken.
Mea Zen

Ik bracht een potlood naar de bergen, zeker dat een lijn genoeg zou zijn. Voor de eerste bocht was de vallei al van gedachten veranderd over het licht. Dus maakte ik mezelf een kleine taak: vind één kleur die ik mee naar huis kon nemen. Ik had ruimte in de tas, en een volkomen onredelijk vertrouwen in mijn notitieboekje.

Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. De plekken zijn op verschillende reizen bezocht en vormen geen dagroute. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.

Mea pauzeert met haar gesloten notitieboekje boven een vallei gevuld met bleke wolken.
Geïllustreerde reis · Mea Zen
Open de archieffoto →
01 / 04

Boven een zee van wolk

Hoge Tatra's

Vanaf het brede pad, de wolken zagen er solide genoeg om op te stappen. Ik wist wel beter, maar mijn potlood niet: het bleef een harde grens maken waar de vallei rustig verdween. Tegen de tijd dat ik de lijn verzachtte, was er een hele nieuwe witte plooi aangekomen. Ik heb het notitieboekje een tijdje dicht gedaan. Sommige dingen waren makkelijker te zien zonder te beslissen waar ze eindigden.

Mea zit op een brede rots en schetst de opvallende hoekige Tatra richel.
Geïllustreerde reis · Mea Zen
Open de archieffoto →
02 / 04

Een richel met te veel randen

Hoge Tatra's

De bergkam was meer coöperatief. Eindelijk iets met hoeken. Ik vestigde me op een lage rots en trok een vaste lijn, dan een andere. Een kleine wolk kruiste het rotsgezicht en verwijderde de schaduw die ik had gebruikt. Mijn indrukwekkende berg werd een scheef driehoek. Ik lachte, draaide het potlood zijwaarts, en liet een stuk grijs doen wat mijn zorgvuldige omtrek niet kon.

Mea kijkt naar gouden en blauwe reflecties rimpelen tussen graniet platen.
Geïllustreerde reis · Mea Zen
Open de archieffoto →
03 / 04

Goud dat niet stil zou blijven staan

Hoge Tatra's

Tussen de granieten platen hield het water precies de kleur die ik wilde: blauw met een beetje goud er doorheen. Ik heb het potlood opgeborgen voordat het een mening kon geven. Een rimpel loste de reflectie; toen sloot het goud zich weer bij elkaar. Er was niets verloren gegaan. Het weigerde gewoon om te zitten voor zijn portret.

Mea sluit haar notitieboekje naast een rustieke rail met een bewolkte bergvallei erachter.
Geïllustreerde reis · Mea Zen
Open de archieffoto →
04 / 04

Ruimte voor de niet opgenomen

Hoge Tatra's

Op de weg naar beneden, stopte ik naast de houten rail. De vallei had een donkere laag aangetrokken, en een bleke driehoek van de berg ving nog steeds het licht. In het notitieboekje had ik een vlek, een scheve richel en een halve lege pagina. Ik vulde de ruimte bijna met een verklaring. In plaats daarvan heb ik de cover gesloten. Er was al genoeg om mee te nemen.

Van notitieboek naar boek

De kaart zonder laatste bladzijde

De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.

Ontdek het boek →

De pagina bleef bleek. Ik herinnerde me de kleur toch.

Thuis opende ik het notitieboekje naast een kopje thee. De tekening was kleiner dan ik me herinnerde, en veel minder blauw. Ik liet het zoals het was. Ik hoorde even het water tussen de stenen bewegen.

Mea Zen · Colombine MichelangeLove