Die ochtend had ze geaarzeld om een fles in haar tas te doen. Nu, naast de zee, leek de beslissing zeer verstandig. De wind was niet van plan om zachtjes te spreken. Mea poetste haar haar uit haar gezicht en besloot thee te gieten voordat ze het weer besprak.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. Het is geen reisroute of documentair verslag. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Op het pad naar het strand keek ze op het deksel. De fles was droog en stevig gesloten, in tegenstelling tot haar sjaal, die vandaag duidelijk zijn eigen richting had gekozen. Mea ving het met haar elleboog en lachte. De zee voor haar was breed, blauwgrijs en grondig overtuigend. Ze had alleen thee meegenomen. Ze vond het evenwicht van de krachten wel leuk.
"Ik heb thee, jij mag de rest van de horizon hebben."
Boven het strand goot ze thee in het bekertje. De stoom verscheen even voordat de wind hem ontmantelde. Mea beschutte de beker met haar hand. De geur wist zich nog de ochtend en de rustigere kamer te herinneren waar ze de fles had gevuld. Ze was blij dat ze dit kleine deel meebracht. De rest van het uitje kan tot de zee behoren.
Naast het gras vond ze een rustigere plek om te zitten. Ze wikkelde beide handen rond de beker en hoefde niet langer achter de eerste slok tussen haarlokken aan. De thee was minder warm dan die ochtend. Dat paste nu bij haar. Ze luisterde naar het gras, dat anders klonk dan het water, en uiteindelijk stopte met het aanpassen van haar sjaal. Als het nog steeds wilde reizen, kon het perfect geregeld blijven.
Toen ze terugkwam naar het open zicht, werd de fles weer gesloten. De wind was onveranderd; ze was gewoon gestopt met haasten om te ontsnappen. Ze keek naar het heldere stuk vlakbij de horizon en bleef wat langer. Er was nog genoeg thee over voor een klein slokje later. Niet alles wat aangenaam was, moest tegelijk afgemaakt worden.
"We bewaren een beetje voor de terugweg."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
Ze nam een bijna lege fles mee en een beetje zand op haar schoenen. Op een foto zag de thee er misschien niet uit als een evenement. In haar herinnering bleef het precies daar: tussen de zoutlucht en de eerste warmte die terugkwam naar haar vingers.