Eén wafel bestellen leek me verstandig. Ze wilden toch maar iets kleins. Toen kwam de plaat, en alle drie bestudeerden het met gelijke ernst. Colombine stelde een eerlijke verdeling voor. Mea ging akkoord. Lu Cia zette haar beker opzij en bereidde zich voor om te zien hoe eerlijkheid eruit zou zien in de praktijk.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. De plekken zijn op verschillende reizen bezocht en vormen geen dagroute. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Het gesprek dreef uit elke richting onder de rode luifels. Aan hun tafel nam echter een bijzondere concentratie kort over. De gouden wafel had regelmatig kleine zakken, een afstofsel van suiker en de macht om elk ander plan uit te stellen. Mea zei dat het bijna zonde was om het te verstoren. Colombine zette een vork naast de plaat. Lu Cia merkte op dat bewondering met succes gecombineerd kon worden met proeven. Het aangename deel van de vergadering begon.
"We zeiden iets kleins, dit ziet er belangrijk uit."
Voor de sierlijke gevels van Grand Place legde Colombine uit dat de procedure in principe eenvoudig was. Mea onderzocht de rechthoek op de plaat, toen de drie vorken. Lu Cia hief een wenkbrauw. Het voorstel klonk prachtig, hoewel de wafel niet was geraadpleegd. Ze probeerden het te delen door het oog. Elke poging bevoorrechtte een andere vriend. Uiteindelijk waren ze het erover eens dat hongerige metgezellen goodwill nodig hadden en een eerste hap meer dan een commissie.
Er lagen drie stukken op het bord en niemand kon beweren dat ze gelijk waren. De kleinste had een charmante hoek; de grootste had overtuigende afmetingen. Lu Cia onderzocht het resultaat als een expert. Mea begon uit te leggen dat de eerste divisie altijd experimenteel was. Colombine lachte voordat ze haar eigen verdediging kon bieden. Voorbij het raam zette Brussel zijn grootse dag voort. Aan hun tafel, een zeer kleine gedeelde lach had net gewonnen.
"Fairness heeft vandaag een iets onregelmatige vorm."
Een paar kruimels bleven op het bord. Niemand herinnerde zich precies wie het grootste deel had gegeten, en niemand vroeg ernaar. Mea verwarmde haar handen bij haar beker en keek groots genoeg naar gevels voor aanzienlijk grotere gelegenheden. Colombine stelde voor het resultaat op te nemen. Lu Cia vat het kort samen: iedereen had ervan genoten. Alle drie kunnen ze dat rapport tekenen. De vorken kregen een welverdiende rust.
"Drie gelukkige mensen, dat is een vrij precieze verdeling."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
De porties waren ongelijk. Het geluk had geen scheiding nodig.
Later vroeg Mea zich af of ze er nog een zouden moeten hebben. Gewoon voor het plezier deze keer, zonder berekeningen. Colombine noemde het een zeer verstandig voorstel. Lu Cia knikte al.