
Het balkon
Aan de overkant van de straat nam een balkonrail een groene cast. Mea nam aan dat het verf was, maar het werd grijs toen ze overstak. Pas toen merkte ze een schaduw van bladeren die eroverheen bewegen.
Een geïllustreerd verhaal, gebaseerd op originele reisfoto’s.


Aan de overkant van de straat nam een balkonrail een groene cast. Mea nam aan dat het verf was, maar het werd grijs toen ze overstak. Pas toen merkte ze een schaduw van bladeren die eroverheen bewegen.

Op een houten sluiter vond ze echte groene verf. Het was dun door het scharnier en het hout kwam er doorheen. Mea besloot zich het groen te herinneren samen met de rand waar het uitliep.

Verderop stonden houten balkons boven elkaar. Elk heeft de onderkant geschaduwd. Mea bekeek de laagste langste, omdat de kleur veranderde bij elke beweging van de takken.

Bij een betegeld venster wordt de kleur zelfs in de schaduw gehouden. In haar notitieboekje tekende ze twee vlekken naast elkaar, één scherp en één wazig. Toen ze hem dicht deed, wist ze nog steeds welke van hout was.
Mea Zen Free · Colombine MichelangeLove