Onder de kleine huizen te koop, Mea zocht naar een die ze nog steeds zou genieten thuis. Een simpele won: witte muren, rood dak, blauwe deur. Toen ze betaalde, kwam het bij haar op dat ze het inpakte voor een reis voordat ze het rond zijn eigen stad liet zien.
Geïllustreerde fictie naar originele foto’s van Travel2City. Het is geen reisroute of documentair verslag. De personages, dialogen en rekwisieten, en ook een deel van de compositie en de belichting, zijn artistieke interpretaties.
Elk huis had een eigen dak en licht verschillende ramen. Mea vergeleek ze net zo serieus als dat ze een echt huis koos. De blauwe deur op één was een beetje scheef geschilderd. Dat was precies wat ze leuk vond. Het paste in haar handpalm en vereiste geen verhuisbedrijf. Na het betalen heeft ze de verpakking uitgesteld. Eerst zou het gaan wandelen.
'Je hebt gegarandeerd uitzicht op de boekenplanken.'
Onder een raam met bloempotten tilde ze het huisje op. Het echte gebouw had klimtakken, delicate schaduwen en gips die niet zo gemakkelijk miniaturiseerd konden worden als een dak. Mea betrapte zichzelf toen ze uitlegde over de verschillen bij haar aankoop. Het gaf geen antwoord, wat haar goed uitkwam. Als elk souvenir vragen stelde, zou ze nooit klaar zijn met inpakken.
Onder het kasteel leek het houten dak nog kleiner. Mea hield haar palm zo uit dat, voor een moment, het huis stond naast een stenen toren. Het lukte heel goed, ondanks het hebben van geen kantelen, bewakers of ruimte voor een lange geschiedenis. "Jullie zullen een rustiger leven zijn," verzekerde ze het. Een briesje tilde haar sjaal op, en ze sloot haar vingers voorzichtiger.
Boven de daken van de stad, verpakte ze het eindelijk in papier. De blauwe deur verdween, toen de witte muur, toen de rode rand. Het inpakken van een huis voelde vreemd; meestal een verpakte dingen in een huis. Mea maakte de laatste vouw glad en regelde het onder de zachtere inhoud van haar tas. De eerste wandeling eindigde voor zijn eerste reis.
"Kom mee, nu laat ik je zien waar ik woon."
Van notitieboek naar boek
De kaart zonder laatste bladzijde
De reizen van Travel2City gaan verder tussen de kaften van een boek. Ontdek onze geïllustreerde reiswereld.
Thuis woonde het huisje naast haar boeken. Het zou er niet precies uitzien als Óbidos, en Mea zou het niet vragen. Het was gewoon een klein voorwerp dat haar vergezelde op een ongebruikelijke wandeling voordat ze van een reiziger veranderde in een bewoner van een plank.