
De rode lijn
Lu Cia wees naar een rode lijn bij de haven. Colombine wilde het helemaal volgen. Mea ging akkoord op voorwaarde dat ze een kijkje konden nemen wanneer ze maar wilden.
Een geïllustreerd verhaal, gebaseerd op originele reisfoto’s.


Lu Cia wees naar een rode lijn bij de haven. Colombine wilde het helemaal volgen. Mea ging akkoord op voorwaarde dat ze een kijkje konden nemen wanneer ze maar wilden.

Aan de overkant van de waterhuizen volop op de heuvels. Lu Cia vond er twee met wat leek op een glimp van berg tussen hen. Colombine bewoog opzij. De berg verdween. "Waar je staat is een deel van het uitzicht," zei ze.

Bij hun volgende halte strekte de reflectie van een gebouw zich veel verder uit over het water dan die van zijn buren. Mea probeerde te raden welk gebouw groter was. Toen brak een golf beide lijnen.

Vanuit de uitkijk konden ze turquoise water zien en de route die ze die ochtend hadden genomen. De rode lijn was niet meer zichtbaar. Colombine opende haar notitieboekje en tekende het zonder einde. Lu Cia knikte. "We zijn toch nooit tot het einde gekomen."
Mea Zen Free · Colombine MichelangeLove